Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Τι σημαίνει η πλήρης εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης που συμφώνησε με τον Τσίπρα ο Ερντογάν


Γαλιφιές για τα μάτια του δυτικού κόσμου από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερτογάν.
Ζητά πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης σήμερα ενώ επανειλημμένως στο εσωτερικό της χώρας του, την έχει χαρακτηρίσει «ως την απαρχή του κακού για την Τουρκία».
Πιστεύω ότι ο Ερτογάν ουσιαστικά ζητά την «πλήρη εφαρμογή» και ......
όπου διαφωνούμε να το ξανασυζητήσουμε.
Να ξαναβάλει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων την Συνθήκη, κάτι που δεν δέχθηκε ποτέ η Ελληνική πλευρά.
Είναι η ίδια ακριβώς πολιτική που ασκούσαν οι κεμαλιστές τα τελευταία 50 χρόνια.
Αν πάντως επιθυμεί την πλήρη εφαρμογή τα άρθρα 12-13-14-15 και 16 θα τον αναγκάσουν να:
1.Σταματήσει τις στρατιωτικές αεροπορικές υπερπτήσεις πάνω από το Αιγαίο.
2. Σχετική αυτονομία σε Ίμβρο και Τένεδο.
3. Άμεση αναγνώριση της ελληνικής κυριαρχίας στα Ίμια και όλες τις βραχονησίδες των Δωδεκανήσων που τότε άνηκαν στην Ιταλία και με την συνθήκη των Παρισίων δόθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα.
Επειδή όμως αυτά δεν πρόκειται να τα δεχθεί η Τουρκία, όποιος πιστεύει το αντίθετο ή αφελής είναι ή δεν έχει την παραμικρή ιδέα πως λειτουργεί η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.
Ας δούμε αναλυτικά τα άρθρα της συνθήκης της Λωζάνης

 Άρθρον 12.
Η ληφθείσα απόφασις τη 13η Φεβρουαρίου 1914 υπό της Συνδιασκέψεως του Λονδίνου εις εκτέλεσιν των άρθρων 5 της Συνθήκης του Λονδίνου της
17/30 Μαΐου 1913, και 15 της Συνθήκης των Αθηνών της 1/14 Νοεμβρίου 1913, η κοινοποιηθείσα εις την Ελληνικήν Κυβέρνησιν τη 13 Φεβρουαρίου
1914 και αφορώσα εις την κυριαρχίαν της Ελλάδος επί των νήσων της Ανατολικής Μεσογείου, εκτός της Ίμβρου, Τενέδου και των Λαγουσών νήσων
(Μαυρυών), ιδία των νήσων Λήμνου, Σαμοθράκης, Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας, επικυρούνται, υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων της παρούσης
Συνθήκης των συναφών προς τας υπό την κυριαρχίαν της Ιταλίας διατελούσας νήσους, περί ων διαλαμβάνει το άρθρον 15. Εκτός αντιθέτου διατάξεως της
παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσιν υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν.
Άρθρον 13.
Προς εξασφάλισιν της ειρήνης, η Ελληνική Κυβέρνησις υποχρεούται να τηρή εν ταις νήσοις Μυτιλήνη, Χίω, Σάμω και Ικαρία τα ακόλουθα μέτρα:
1. Αι ειρημέναι νήσοι δεν θα χρησιμοποιηθώσιν εις εγκατάστασιν ναυτικής βάσεως ή εις ανέγερσιν οχυρωματικού τίνος έργου.
2. θα απαγορευθή εις την Ελληνικήν στρατιωτικήν αεροπλοΐαν να υπερίπταται του εδάφους της ακτής της Ανατολίας.
Αντιστοίχως, η Οθωμανική Κυβέρνησις θα απαγορεύση εις την στρατιωτικήν αεροπλοΐαν αυτής να υπερίπταται των ρηθεισών νήσων.
3. Αι ελληνικαι στρατιωτικαί δυνάμεις εν ταις ειρημέναις νήσοις θα περιορισθώσι εις τον συνήθη αριθμόν των δια την στρατιωτικήν υπηρεσίαν
καλουμένων, οίτινες δύνανται να εκγυμνάζωνται επί τόπου, ως και εις δύναμιν χωροφυλακής και αστυνομίας ανάλογον προς την εφ’ ολοκλήρου του
ελληνικού εδάφους υπάρχουσαν τοιαύτην.
Άρθρον 14.
Αι νήσοι Ίμβρος και Τένεδος, παραμένουσαι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν, θα απολαύωσιν ειδικής διοικητικής οργανώσεως, αποτελούμενης εκ
τοπικών στοιχείων και παρεχούσης πάσαν εγγύησιν εις τον μη μουσουλμανικόν ιθαγενή πληθυσμόν δι’ ό,τι αφορά εις την τοπικήν διοίκησιν και την
προστασίαν των προσώπων και των περιουσιών.
Η διατήρησις της τάξεως θα εξασφαλίζηται εν αυταίς δι’ αστυνομίας στρατολογουμένης μεταξύ του ιθαγενούς πληθυσμού, τη φροντίδι της ως άνω
προβλεπομένης τοπικής διοικήσεως υπό τα διαταγάς της οποίας θα διατελή.
Αι συνομολογηθείσαι ή συνομολογηθησόμεναι μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας συμφωνίαι, αι αφορώσαι την ανταλλαγήν των Ελληνικών και τουρκικών
προβλεπομένων υπό της παρούσης Συνθήκης ορίων, ως και επί των νήσων, εκτός εκείνων ων η κυριαρχία έχει αναγνωρισθή αυτή δια της παρούσης
Συνθήκης, της τύχης των εδαφών και των νήσων τούτων κανονισθείσης ή κανονισθησομένης μεταξύ των ενδιαφερομένων.
Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουσι τας συνομολογηθείσας ή συνομολογηθησομένας ιδιαιτέρας συμφωνίας μεταξύ της Τουρκίας και των
ομόρων χωρών λόγω της γειτνιάσεως αυτών.
Άρθρον 17.
Η παραίτησις της Τουρκίας από παντός δικαιώματος και τίτλου αυτής επί της Αιγύπτου και επί του Σουδάν θεωρείται γενομένη από της 5ης Νοεμβρίου
1914.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου