Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Έκπτωτοι οι υπόδικοι Αιρετοί . Να επανέλθουν οι προβλέψεις «Καλλικράτη» για έκπτωση και αργία αιρετών με επαναφορά αρχικής ρύθμισης στο ν. 3852/2010


Στη συνεδρίαση της Βουλής την Πέμπτη, 17 Μαΐου συζητήθηκε επίκαιρη ερώτηση (1604/7.5.2018) του βουλευτή Β΄ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Ξυδάκη προς τον υπουργό Εσωτερικών Πάνο Σκουρλέτη. Η ερώτηση αφορούσε την επαναφορά αρχικής ρύθμισης στο ν. 3852/2010 («Καλλικράτης») σχετικά με τις περιπτώσεις στις οποίες τίθεται σε αργία αιρετός.
Το 2010 με τον «Καλλικράτη», ξεκίνησε ο ........
Ν. Ξυδάκης, είχε επεκταθεί σε πέντε έτη η θητεία των αυτοδιοικητικών αρχόντων. Αναγνωρίζω ότι ο νόμος είχε τον ευγενή στόχο να δοθεί χρόνος στους αιρετούς της Αυτοδιοίκησης να ολοκληρώσουν με μεγαλύτερη ευχέρεια το έργο τους. Έβαλε όμως, ως αντίβαρο στην αύξηση της θητείας κάποιους περιορισμούς, για να διαφυλάξει το κύρος, τη λειτουργία και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Συγκεκριμένα εάν ένας αιρετός άρχοντας καταδικάζονταν τελεσιδίκως για κακούργημα ή σοβαρά πλημμελήματα, τα οποία τα όριζε καταλεπτώς ο νόμος, εξέπιπτε του αξιώματος. Αυτονόητο αυτό. Στο μεταξύ, εάν καταδικάζονταν σε πρώτο βαθμό για τα εν λόγω σοβαρά πλημμελήματα ή παραπεμπόταν για κακούργημα, ετίθετο σε αργία έως ότου τελεσιδικήσει η υπόθεση.
Το 2014 με νόμο του τότε υπουργού Εσωτερικών Γ. Μιχελάκη, επί κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλοιώθηκε το πνεύμα της διάταξης, καθώς οι όροι για να τεθεί αιρετός σε αργία έγιναν πολύ διαφορετικοί, πολύ ελαστικότεροι. Εάν παρεπέμπετο κάποιος για κακούργημα χωρίς η παραπομπή να συνοδεύεται από περιοριστικούς όρους, δεν ετίθετο σε αργία. Ούτε ο καταδικασθείς σε πρώτο βαθμό στα πλημμελήματα ετίθετο σε αργία. Και να διευκρινίσω ότι σοβαρό πλημμέλημα θεωρείτο η δωροδοκία και η δωροληψία η οποία στην φάση που διανύουμε είναι κομβικής σημασίας για τη δημόσια διοίκηση και την πολιτική ζωή.
Έγινε τότε μια επανόρθωση από τον υπουργό Εσωτερικών Π. Κουρουμπλή: με άρση των περιοριστικών όρων, συνήθως μετά από παρέλευση του 18μήνου, η αργία εξακολουθούσε να ισχύει. Ωστόσο παραμένει ισχυρό, κατά την εκτίμησή μου, το αίτημα να θωρακιστεί ο θεσμός και να διαφυλαχθεί ακέραια η εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτόν. Δεν μπορεί ένας υπόδικος ή ένας καταδικασθείς σε πρώτο βαθμό δήμαρχος ή άλλος αιρετός, με εκτελεστική εξουσία θυμίζω στα χέρια του, να συνεχίζει να ορίζει τις τύχες των συμπολιτών του και να ρυθμίζει τον καθημερινό βίο.
Θα ήθελα, λοιπόν, να ρωτήσω τον κύριο υπουργό τι φρονεί να κάνει ενόψει της μεγάλης μεταρρυθμίσεως του λεγόμενου «Κλεισθένη», που θα ρυθμίζει πολλά ουσιώδη θέματα βαθύτερης δημοκρατικής λειτουργίας. Πώς σκέφτεται να θωρακίσει το κύρος των αρχόντων, τη θέση τους στην κοινωνία και την πίστη των πολιτών, η οποία προπάντων πρέπει να μας ενδιαφέρει.
Στην τοποθέτηση του Ν. Ξυδάκη ο Π. Σκουρλέτης απάντησε:
Με την ερώτησή σας ουσιαστικά, πέρα από τις συγκεκριμένες διατάξεις, αναδεικνύετε ένα πραγματικό πρόβλημα που είναι η εικόνα των δημόσιων λειτουργών και ιδιαίτερα των ανθρώπων που υπηρετούν την αυτοδιοίκηση. Η συζήτηση αξίζει να γίνεται στην κατεύθυνση αναβάθμισης του κύρους της και να θωρακίζει όσους κατέχουν δημόσιο αξίωμα. Ο «Καλλικράτης» πράγματι προέβλεπε ότι σε περίπτωση κακουργήματος ετίθεντο σε αργία αιρετοί μετά από πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση ή επιβολή με αμετάκλητο βούλευμα ή με απευθείας κλήση κατά της οποίας είχε εξαντληθεί το δικαίωμα προσφυγής έως την έκδοση της τελικής απόφασης.
Στη δε περίπτωση των πλημμελημάτων, ετίθεντο σε αργία μετά από επιβολή πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης έως την τελεσίδικη εκδίκαση της υπόθεσης. Υπήρξαν μετά οι ρυθμίσεις, στις οποίες αναφερθήκατε, με τον ν. 4251/2014, όπου πράγματι ήρθησαν οι προϋποθέσεις των περιοριστικών όρων για την επιβολή του καθεστώτος της αργίας. Ήταν ουσιαστικά μια ελάφρυνση.
Εμείς ακριβώς με βάση το προηγούμενο σκεπτικό έχουμε θέσει σε διαβούλευση στον «Κλεισθένη Ι» συγκεκριμένες διατάξεις, με τις οποίες: για μεν την περίπτωση των κακουργημάτων, ουσιαστικά επαναφέρουμε το προηγούμενο καθεστώς που προβλέπεται στον «Καλλικράτη». Για δε την περίπτωση του πλημμελήματος διαχωρίζουμε και κάνουμε μια πιο αναλυτική προσέγγιση ανάλογα με το αδίκημα, διότι δεν έχουν όλα τα πλημμελήματα την ίδια βαρύτητα (βλ. άρθρο 236, παρ. 1 του νόμου σε διαβούλευση). Υπάρχει ανάγκη να ισορροπήσουμε ανάμεσα στην περιφρούρηση του θεσμού, αλλά ταυτόχρονα να μην θέτουμε σε «καθεστώς δυσφήμισης» έναν άνθρωπο και να μην του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα «να είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου».
Αυτή είναι η προσέγγισή μας και τη συζητάμε με τους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης. Προφανώς θα το δούμε και κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου μέσα στον Ιούνιο στις αρμόδιες επιτροπές, έτσι ώστε να μπορέσουμε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε, δηλαδή κανείς να μην έχει τη σκιά επάνω του αδίκως, αλλά ταυτόχρονα να περιφρουρείται το δημόσιο χρήμα και οι λειτουργίες της Αυτοδιοίκησης, διότι αντιλαμβάνεσθε ότι όσοι διαχειρίζονται δημόσιες υποθέσεις, πρέπει να είναι και να φαίνονται άμεμπτοι.
Στη δευτερολογία του ο Ν. Ξυδάκης πρόσθεσε:
Συμφωνώ απολύτως ότι δεν πρέπει να κρατάμε ομήρους τους αιρετούς στη βάση μιας δικαστικής περιπέτειας κατά την οποία μπορεί να αποδοθούν τελικώς λευκοί όπως δεν πρέπει να τους κρατάμε ομήρους λόγω της μακρόχρονης και αργόσυρτης δικαστικής διαδικασίας. Νομίζω ότι θα πρέπει και οι δικαστές να καταλάβουν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επιλαμβάνονται και να λειτουργούν με ταχύτητα προς όφελος όχι μόνο των ανθρώπων που είναι εμπλεκόμενοι, αλλά και προς όφελος του αισθήματος δικαιοσύνης και δημοκρατίας στους πολίτες.
Ωστόσο, πρέπει να πούμε ότι με βάση τα όσα υπάρχουν -και ελπίζω ο νέος νόμος να τα διορθώσει- δεν είναι δυνατό να έχουμε δήμαρχο, ο οποίος για παράδειγμα να είναι καταδικασμένος πρωτοδίκως για δωροδοκία-δωροληψία και παράνομο στοιχηματισμό και να μην είναι σε υποχρεωτική αργία. Πώς θα «πιστέψει» ο πολίτης το θεσμό -όχι το πρόσωπο- τη στιγμή που διαχειρίζεται την τύχη του κατέχοντας εκτελεστική εξουσία ένας καταδικασμένος σε πρώτο βαθμό και υπόδικος ίσως σε δεύτερο; Και πώς θα εμπιστευτεί το συνολικό σύστημα «δημοκρατία-θεσμοί-δικαιοσύνη»;
Γι’ αυτό ευελπιστώ και εύχομαι οι συνάδελφοι όλων των δημοκρατικών παρατάξεων μέσα στο Κοινοβούλιο να αντιληφθούν το περιεχόμενο της σημερινής συζήτησης, να αναλογιστούν πώς θα θωρακιστεί η πίστη των πολιτών επί μια πενταετή θητεία σε έναν άρχοντα.


Τα σχόλια είναι ελεύθερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου