Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2020

Ε όχι και η Ελλάδα το Λουτράκι της Ευρώπης!




Με μεγάλη  έκπληξη αλλά και  ακόμα μεγαλύτερη  λύπη διαβάσαμε  ένα άρθρο του  Δημήτρης Δανίκα στο Πρώτο Θέμα  το οποίο αν μη τι άλλο παρ όλο που λέει την αλήθεια – πραγματικότητα  ξεφτιλίζει  το Λουτράκι (   Αν μετά από τόσους αγώνες, τόσο αίμα, τόσους ήρωες, το όνειρό μας είναι να μετατρέψουμε την Ελλάδα σε Λουτράκι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ε τότε όλοι αυτοί θα με βρουν απέναντί τους ).
 Φυσικά αυτή είναι αλήθεια ,  η Τουριστική πολιτική του Δήμου μας η οποία ασκείτε από ιδιωτικά συμφέροντα τα τελευταία 10 περίπου.....
χρονιά είναι η χειρότερη όλων των εποχών . Ποτέ δεν είχαμε ζήσει το Λουτράκι  σε ένα τέτοιο χάλι .  
Ποτέ δεν είχαμε στο Λουτράκι Τουριστική περίοδο 50 ήμερων όπως τα τελευταία  χρόνια  .  Ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα .                                                            Η αιτία της   υποβάθμισης και της κατάρρευσης του Τουρισμού στον Δήμο μας και ιδιαιτέρα στο Λουτράκι έχει ονόματα και επίθετα .   
Δυστυχώς για το Λουτράκι μας , η ανικανότητα  όλων αυτών των δήθεν  πολυγνώστες  και οι δήθεν ειδικοί στην Τουριστική πολιτική  και marketing  έχουν στείλει  το Λουτράκι στο ναδίρ .                                                                                                    Παρόλα  αυτά  η Δημοτική  Αρχή  θα πρέπει να κινηθεί Νομικά  κατά του  αρθρογράφου  και  Πρώτο Θέμα  .  
Ακολουθεί το άρθρο του Δημήτρη  Δανίκα και Πρώτο Θέμα :
Κάποτε, προ Covid 19, το υπουργείο Πολιτισμού ήταν χαρά μεγάλη. Πρόνομιο και αυτόματος πιλότος. Ο (η) υπουργός στο πολυτελές γραφείο του, αγναντεύοντας το απέραντο κενό, ρωτούσε, έτσι με  ασυγκράτητη ηδονή, κάποιον παρατρεχάμενο «για πες μου παιδί μου,  πόσους επισκέπτες μετράμε μέχρι σήμερα;» Και το «παιδί» απαντούσε με ασυγκράτητη ευδαιμονία «τριάντα εκατομμύρια». Και ο (η) υπουργός ανταπαντούσε χαμογελώντας, έτσι για πλάκα,  «μόνο;»
Σήμερα το υπουργείο τουρισμού τόπος μαστιγώματος, «βρομόξυλου», αγωνίας και δυστυχίας. Σήμερα ο Χάρης Θεοχάρης με λιγότερα κιλά, περισσότερα χρόνια και με τρόμο που τρέχει από τ αυτιά μέχρι τις άκρες των νυχιών των κάτω άκρων. Σήμερα ο υπουργός Τουρισμού κάνει την προσευχή του, κάνει το σταυρό του, ανάβει λαμπάδες, κάνει τρισάγιο και περιμένει με τα πόδια στο τσιγκέλι

Σήμερα ο υπουργός Τουρισμού μαδάει την μαργαρίτα. Μ αγαπάει η δεν μ αγαπάει; Και ενίοτε παίζει την κολοκυθιά. Αραγε θα μας έρθουν πέντε εκατομμύρια; Λες; Μόνο τόσοι λίγοι; Κι αν έρθουν οκτώ; Αν, λέω αν στο τέλος μετρήσουμε δέκα εκατομμύρια; Ε τότε θα στήσουμε γλέντι τρικούβερτο
Ο Χάρης Θεοχάρης, στο άκουσμα μιας είδησης περί διορθωτικών κινήσεων και περί επικείμενου ανασχηματισμού, «είδε» το όνομά του να φιγουράρει πρώτο-πρώτο. Στο παρελθόν αμετακίνητες τόσο η κυρία Ολγα Κεφαλογιάννη όσο και η Ελενα Κουντουρά. Είπαμε. Από τριάντα μύρια και άνω. Τώρα το όνομα του υπουργού Τουρισμού πρώτο στη λίστα «αποχώρησης», «αλλαγής», «εξάλειψης», «εκπαραθύρωσης»; Ποιος ξέρει

Εκείνο που γνωρίζω είναι πως είτε Θεοχάρης είτε ο οιοσδήποτε άλλος, όσο ικανός κι αν είναι, αποκλείεται το νούμερο των πέντε, των εφτά εκατομμυρίων επισκεπτών να καταφέρει να το μετατρέψει σε δέκα, είκοσι, τριάντα, σαράντα. Ουδείς μάγος. Δηλαδή τι να κάνει; Να τρέχει, να διαφημίζει, να σπρώχνει και ξένους τουρίστες να φέρνει; Να σκοτώσει τον κορωνοιό;
Πάμε παρακάτω. Ουδέν κακό αμιγές καλού. Διότι, όπως αποδείχτηκε, ο τομέας του τουρισμού είναι ο πλέον ευάλωτος και ευμετάβλητος. Οι αποδόσεις και οι ετήσιες επιδόσεις του ρυθμίζονται και καθορίζονται από δεκάδες ανεξέλεγκτους παράγοντες. Όπως, λόγου χάριν, φυσικά φαινόμενα, παγκόσμια οικονομική κρίση, ταραχές, ανταγωνιστικοί, γειτονικοί, προορισμοί. Και όπως το χειρότερο, μια πανδημία επιπέδου Covid 19. Και τώρα τι
Επειδή λοιπόν διαφωνώ με τον χαρακτηρισμό «ο τουρισμός η βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας. Επειδή ο τουρισμός είναι ευμετάβλητος. Επειδή είναι πηγή ανεξάντλητης φοροδιαφυγής και φοροκλοπής. Επειδή είναι χώρος εκμαυλισμού. Επειδή η τουριστική περίοδος είναι συγκεκριμένη και σχετικά περιορισμένη. Επειδή η όλο και περισσότερη μεγέθυνση του τουρισμού θα μετατρέψει την πλειοψηφία των εργαζομένων σε γκαρσόνια και μαγείρους. Και επειδή η δουλοπρέπεια προς κάθε ξένο επισκέπτη, ακόμα και τον χειρότερο, ακόμα και τον πιο ανεκδιήγητο και πιο αμόρφωτο, θεωρείται από τους βασικούς όρους έλξης τουριστών

Επειδή πολλοί συμπολίτες μας ονειρεύονται, λόγω υποχρεώσεων και άλλων αναγκών, να ξεπουλήσουν κάθε σπιθαμή γης. Αλλά και επειδή ο τόσο μεγάλος και διαρκώς διευρυνόμενος τουριστικός παράγοντας είναι το ερωτικό ταίρι αλλοτρίωσης, εξάρτησης και υποταγής. Για όλους αυτούς τους λόγους. Και πολλούς άλλους είμαι κατηγορηματικά αντίθετος στην «βαριά τουριστική βιομηχανία». Θα προτιμούσα να φιλοξενώ λιγότερους, καλύτερους και πιο ποιοτικούς. Όμως δεν μπορώ να το κάνω

Επομένως η παθογένεια της τουριστικολαγνείας πρέπει να καταπολεμηθεί. Όμως το οικονομικό μοντέλο πρέπει ν αλλάξει. Και όμως πρέπει πάση θυσία, κάθε κυβέρνηση και όλοι μαζί να αναθεωρήσουν και άλλους κλάδους, πιο δημιουργικούς και πιο σταθερούς να επιλέξουν, να ενισχύσουν και να στηρίξουν
Αν μετά από τόσους αγώνες, τόσο αίμα, τόσους ήρωες, το όνειρό μας είναι να μετατρέψουμε την Ελλάδα σε Λουτράκι της Ευρωπαικής Ενωσης, ε τότε όλοι αυτοί θα με βρουν απέναντί τους. Γιατί μια τέτοια προοπτική θα είναι περίπου χειρότερη από την παράδοση του Καστελόριζου στους τουρκαλάδες Οθωμανούς!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου